english

Facebook

FMS nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van al het Afrikadag nieuws?
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief.

Openingsspeech Amma Asante, Afrikadag 2016

Lees hieronder de openingsspeech van Amma Asante tijdens de Afrikadag 2016.

Let op: Het gesproken woord geldt.

Goedemorgen allemaal,

Een paar weken geleden. Zit ik als kersvers kamerlid van Ghanese afkomst, voorvechter van de Afrikaanse diaspora in Nederland op mijn roze wolk. Gaat de telefoon. Arjen Berkvens, directeur FMS aan de lijn. Of ik het vandaag met u kan hebben over Afrika en Europa. En u ook nog daarmee kan boeien en inspireren. Ahum!!

Dus toen dacht ik: kom ik ga het vandaag met u hebben over gelukzoekers en vluchtelingen. Ik ga u vragen om samen met mij het kille klimaat jegens mensen die in ons land op zoek zijn naar een beter bestaan en geluk te verwarmen.

Ik wil het met u hebben over mensen die te voet, in een bootje, verstopt in een vrachtwagen, kofferbak van een auto of per vliegtuig op weg zijn naar Nederland of een ander Europees land. Op zoek naar een veilig en een beter leven. En op zoek naar een beetje geluk. Mensen die gedwongen zijn om huis en haard te verlaten. Als gevolg van oorlogen, conflicten, armoede of simpelweg gebrek aan kansen. Ze worden aangetrokken door vrede, stabiliteit, rijkdom en zeeën van kansen elders in de wereld. Zoals hier in Nederland.

Ik vraag u om u te plaatsen in de schoenen van deze mensen en te oordelen of u gelukkig bent met de manier waarop wij nu als samenleving met hen omgaan.
Als Nederland en als Europa.
Wat zou u doen als u in hun schoenen stond?
Hoe zou u ontvangen willen worden?
Hoe zou u willen dat politici over u spreken?
En met u omgaan?

Het antwoord op die vraag is simpel. Op de plek van bestemming zou u met open armen en warm onthaald willen worden. U zou willen dat politici met barmhartigheid over u spraken en dat u zo snel mogelijk mag meedoen en mag invoegen.

Mijn vader verstopte zich veertig jaar gelden in de motorkamer van een vrachtschip. Het schip vertrok uit Accra op weg naar Europa om goederen af te leveren. Een vrachtschip, dames en heren. Wat bezielde hem? Hij was op zoek naar geluk. En een beter leven. Niet voor hemzelf alleen, maar vooral voor mij en de kinderen die na mij zouden komen. Door de overdaad aan rijkdom en kansen op geluk - die hij veronderstelde hier te zullen vinden - werd hij dat schip ingetrokken. Weggeduwd door gebrek aan geluk en kansen in het Ghana van eind jaren ‘70. En aangetrokken door de rijkdom in Europa. Eenmaal aangekomen in Nederland ging hij van boord. Net zo makkelijk als hij zich in die motorkamer had verstopt, stapte hij aan land in Amsterdam/Rotterdam. Mensen waren bang voor hem. Doodsbang. Hij zag er ook angstaanjagend uit. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Jezelf zes weken lang verstopt houden in een motorkamer van een vrachtschip, niet kunnen douchen en scheren - daar wordt een man niet knapper van.

Op dezelfde manier als dat mijn vader ruim veertig jaar geleden zijn leven waagde door zich in een schip te verstoppen, wagen vandaag de dag duizenden mannen, vrouwen, jongens en meisjes hun leven. Voor velen eindigt de zoektocht in de Sahara of op de Middellandse Zee.

Terug naar mijn vraag: wat zou u doen als u in hun schoenen stond?
Hoe zou u ontvangen willen worden?
Hoe zou u willen dat politici over u spreken?
Hoe zou u willen dat men met u omging?

Dames en heren,
Wat u in ieder geval niet kunt doen is wegkijken en doen alsof het probleem niet bestaat. Dat kan niet meer. Daarvoor weten we te veel en hebben we te veel gezien.

Wat u wel kunt doen is kiezen voor menswaardigheid, barmhartigheid, rechtvaardigheid en solidariteit. In uw eigen straat wijk en straat de rest van de samenleving en via de politiek. Vorig jaar heb ik mij aangemeld bij vluchtelingenwerk als vrijwilliger. Tot mijn spijt kreeg ik te horen dat Vluchtelingenwerk de aanmelding van vrijwilligers niet meer aan kon en moest werken met een reservelijst. Ik kwam op een reservelijst terecht en daar sta ik nog steeds op. Ik was teleurgesteld maar het maakte mij ook heel trots op Nederland. Het is namelijk niet overal even kil. In vele straten, dorpen en steden in dit kans is er heek veel warmte. Warmte gegenereerd door mensen zoals u.

Er is meer wat u kunt doen. U kunt namelijk ook de politiek tot de orde roepen. Als we de peilingen mogen geloven, en dat moeten we in gepaste mate doen, gaan bij de komende verkiezingen rechtse partijen aan de haal met de overwinning. Politieke partijen die bewust sturen op uitsluiting, vreemdelingenhaat en polarisatie. Voor het migratiebeleid betekent dit een beleid gericht op het sluiten van de ogen, isoleren van Nederland van de rest van de wereld en de rug keren naar mensen die op zoek zijn naar een leven zonder oorlog, onderdrukking en armoede. De politiek van de ikke ikke ikke en de rest kan stikken.

U kunt met uw stem de politiek een andere koers laten varen. U kunt de politiek dwingen om te kiezen voor de mensheid, voor verbinding, wederkerigheid en solidariteit. In Nederland, Europa en de wereld. Nederland is geen eiland. We zijn verbonden met de wereld. De wereld is verbonden met ons. Problemen die zich elders in de wereld voordoen komen onze woonkamers, straten, wijken en klaslokalen binnen. Oplossingen voor die problemen liggen dan ook in de wereld. Dat betekent dat we in Europa gezamenlijk moeten optrekken met elkaar EN de rest van de wereld. Dus ook met Afrika. Die samenwerking kan alleen succesvol zijn als het op gelijkwaardigheid en solidariteit gestoeld is. Het mag niet zo zijn dat wij Afrikaanse landen de les lezen, hun zeggenschap op gezamenlijke oplossing ontzeggen - simpel en alleen omdat wij meer geld en dus meer macht hebben.

Dames en heren,
Eis van de politiek om een einde maken aan de handel in vreemdelingenhaat en angst. De politiek handelt in uw belang. Is uw belang haat, angst, verdeeldheid, egoïsme en internationale isolatie van Nederland? Of is dat verdraagzaamheid, eenheid, wederkerigheid, solidariteit en internationale samenwerking? Laat uw tanden zien in maart 2017.

Als kind van een ambitieus Afrikaanse man die door pech in zijn eigen leven weinig kansen had en via een zwervend en onzeker bestaan toch voet aan de grond kreeg in Nederland doe ik u dit appèl. Het feit dat ik hier sta is het levende bewijs dat rechtvaardigheid en solidariteit waarden zijn die er toe doen in een mensenleven. In mijn leven doen ze er toe. In het leven van velen met mij doen ze er toe. Die waarden doen er vandaag de dag nog steeds toe.
Was het niet Joop den Uyl die in 1974 knokte voor een generaal pardon voor ongedocumenteerde vreemdelingen dan had ik hier vandaag misschien niet voor u gestaan. Er was toen een politicus die geloofde in verbinding, rechtvaardigheid en solidariteit. Die politici zijn er nog steeds. Maar zij hebben, en dit klinkt gek, het wel nodig dat u hen bij de les houdt! Het westerse klimaat jegens vreemdelingen, vluchtelingen, gelukzoekers en hun kinderen is kil. Laten we dat gezamenlijk verwarmen!

Dank u wel.