english

Facebook

FMS nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van al het Afrikadag nieuws?
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief.

Adama Barrow maakt een einde aan 22 jaar dictatorschap in Gambia

Op donderdag 1 december gingen de Gambianen naar de stembus voor de presidentsverkiezingen. Voormalig president Yahya Jammeh kwam via een bloedeloze staatsgreep in 1994 aan de macht – en regeerde het land sindsdien met ijzeren hand. Het Gambiaanse volk verkoos zakenman en politicus Adama Barrow als opvolger van Jammeh. Maar Jammeh weigerde op te stappen na diens verkiezingsnederlaag, omdat in zijn ogen de verkiezingen oneerlijk waren verlopen. Hij eiste een onderzoek en riep de noodtoestand uit voor een periode van 3 maanden.

Adama Barrow wint verkiezingen
Adama Barrow werd in de afgelopen verkiezingen gekozen tot president van Gambia. Rond 2000 verhuisde Barrow naar Londen, waar hij een opleiding in vastgoed volgde. Zijn studie bekostigde hij door te werken als bewaker. Na zijn studie keerde hij terug naar Gambia, waar hij Majum Real Estate oprichtte, een bedrijf dat handelt in vastgoed. Barrow werd een nationale held nadat hij de Gambiaanse kiezers verandering beloofde. Barrow wil de mensenrechten en de ware democratie in Gambia herstellen.

Onrust in Gambia
Doordat Jammeh weigerde op te stappen ontstond er onrust na de verkiezingen en vluchtten ongeveer 76.000 Gambianen naar Senegal, waaronder Barrow. In buurland Senegal werd Barrow op 19 januari beëdigd als president. Ook buitenlandse toeristen vertrokken massaal uit het land. Jammeh stond uiteindelijk onder zware diplomatieke druk de macht af. Deed hij dat niet, dan stonden duizenden West-Afrikaanse militairen klaar om hem af te zetten. Nu de rust in Gambia is teruggekeerd keren steeds meer gevluchte Gambianen terug uit Senegal. Verwacht wordt dat president Barrow ook gauw zal terugkeren.

Yahya Jammeh
President Jammeh was 22 jaar aan de macht in Gambia – en ontpopte zich tot een ware dictator. Onlangs doopte Jammeh het land om tot ‘Islamitische Republiek’, nationaliseerde hij bezittingen van buitenlandse investeerders en zei hij elke homoseksueel de keel te zullen doorsnijden. Mensenrechtenorganisaties beschuldigen Jammeh, die ook beweert dat hij aids en onvruchtbaarheid kan genezen, van onderdrukking en misbruik. Hoewel aanhangers zeggen dat Jammeh onderwijs en gezondheidszorg verspreid heeft naar afgelegen delen van het land, beschuldigen critici hem van onderdrukking. Voor elke verkiezing geeft de overheid de oppositie twee weken relatieve vrijheid. Maar voor de rest van de tijd worden journalisten en politici van de oppositie gevangen gezet, gemarteld of vermoord. Mensenrechtenactivisten vreesden dat als Jammeh opnieuw zou winnen, represailles later zouden volgen; wanneer de wereld niet zou kijken.  

De oppositie
Jammeh werd geconfronteerd met een ongekende oppositie na de coalitie van partijen die overeengekomen waren zich te verenigen achter één kandidaat: zakenman Barrow. Veel Gambianen hoopten dat Barrow de decennia van dodelijke dictatuur in Gambia zal eindigen. Volgens waarnemers heeft de presidentskandidaat een fris enthousiasme onder de aanhangers van de oppositie gegenereerd. Voor de verkiezingen liepen zij door de straten in Bakau en zongen “Jammeh moet gaan, hij is een moordenaar!” Volgens oppositieleider James Gomez was dit ongekend: “We hebben nog nooit eerder zoiets gezien in Gambia”. De angst lijkt verdwenen, de Gambianen durven zich uit te spreken. Naast Jammeh en Barrow was ook Mamma Kandeh, leider van de Gambia Democratic Congress, in de race om het presidentschap.

Uitzichtloze situatie

Gambia is één van de kleinste landen van Afrika en heeft sinds de onafhankelijkheid, in tegenstelling tot veel van zijn West-Afrikaanse buren, lange perioden van stabiliteit gekend. Deze stabiliteit heeft zich echter niet vertaald in welvaart. Met een werkloosheidspercentage van 60 procent is de situatie voor veel Gambianen uitzichtloos. Sinds de onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk heeft het land slechts twee presidenten gekend. Vooral de jongeren verlangen naar verandering. De economische uitdagingen van dit kleine West-Afrikaanse land hebben velen al gedwongen de gevaarlijke reis naar Europa te maken. Volgens de laatste cijfers van de UNHCR zijn er dit jaar dan ook al 10.000 Gambianen over zee gevlucht en via Italië Europa binnengekomen. Dat is een hoop voor een land van amper 2 miljoen inwoners dat we eigenlijk vooral kennen van goedkope vakanties en luxeresorts. Want ondanks het dictatoriale regime in Gambia, staat het land onder toeristen bekend als ‘The Smiling Coast of Africa’.